Imi permit un sfat, nu stiu daca este intr-adevar unul folosit la "scara larga", dar la noi a avut succes, cu Tara si cu Rocky. Ne-a interesat mult sa avem caini sociabili, nu pericole publice. Dar in acelasi timp nu pisicute. Cat au fost mici, i-am scos intens afara, in oras, i-am dus cu autobusul, tramvaiul etc. Lasam oamenii sa le vorbeasca, dar fara sa-i atinga. Cu Tara am fost ceva mai stricti la capitolul asta. Au pus mana pe ea doar familia (insa doar familia, nu toate neamurile

) si persoanele apropiate - vreo 2 la numar. Am intampinat dificultati deoarece oamenii nu cunosc aspectul asta, si multi se "ofuscau" de ce nu puteau sa o mangaie. Acum, sa stai sa le explici la toti asta, e cam greu. Scopul nostru a fost sa avem un caine care sa nu sara fara motiv la oameni, sa nu vada in toate persoanele straine o amenintare, dar in acelasi timp sa nu mearga precum o pisicuta la toti.
Pentru noi a functionat, poate vor spune mai multe Dani si Santos referitor la ce-am zis, daca e bine sau rau, ori cat e de bine sau de rau.
